Burçak Gökoluk - 24 Mayis 07

Nedeeen...Nasıl...?
Bilkent yurdunda tanıdığım gamzeli melekti o...
soğuk Ankara gecelerinde sımsıcak yurt odalarımızda sıcak sohbetlerimizi unutamam...gülerken insanın içini ısıtan gamzelerini...mezuniyetin için diktirdiğin o lila elbisenin içindeki mezuniyet mutluluğunu....bir sabah kar yağarken "haddiiii, uyanın artık, kahvaltı hazır...tembeller..." deyip bize hazırladığın o enfes kahvaltı masasını...içim daralınca oda arkadaşımla beni nasıl da konuşarak rahatlattığını...bi doğum günümde gecenin 12 sinde elinde hediyen, yüzünde gülücüğünle odama gelişini...
yeliz'im,
inanamadım bu gidişine...mezun olduktan sonra seninle bağlarımız koptu ama inan Bilkent deyince aklıma gelen, yüreğimde hep varolan iyi dostlarımın başındaydın...
biri bana bunun şaka olduğunu anlatsın...niye böyle erken gittiğini anlatsın...

Burçak Gökoluk

Melek Kökcü - 18 Mayis 07

Gittiğine inansam dönmeni beklerdim...
Köhne gemiler geçiyor içimden...
Hangi sokağa dalsam hangi kapıyı açsam ardında sen,
hep sesine bir kulaç kala boğuluyorum.
Bilmem senmi erken demir alıyorsun benmi geç kalıyorum,
ellerimi bıraktığın yerden çığlar yuvarlanıyor ta şurama,
her gece fırlatıp denizlere yitirilmiş tebessümleri,
çürümüş rüyalardan arta kalan mirasınla,
yolcusuz yollara döndüm...
Alnımdaki girdaplar şimdi kan tarlası,
fırtınalar kopuyor demişşin yüreğinin
en rüzgarsız yerlerinden...
Oysa ben bin mevsim sana fırtınalandım sen bilmedin,
GİTTİĞİNE İNANSAM DÖNMENİ BEKLERDİM...

Melek Kökcü

Hasan Tahsin Atakan - 17 Mayis 07

Orta okul yılları kare kare geliyor aklıma....
Senin Kalbinde Binlerce Melek yaşardı....
Başımız sağolsun.....

Hasan Tahsin Atakan

Ozlem Iplikcioglu - 15 Mayis 2007

Yeliz'cim,
İlk ve en özel, en iyi arkadaşım, arkadaştan da ötesi dostum, gerçek dostum.. Seninle o kadar çok anım var ki.. “Şu kadar yıllık arkadaşız” diye sayardık hep; yıllar geçtikçe, “insanlara kaç yıllık arkadaş olduğumuzu söylemeyelim, yaşımız ortaya çıkacak” derdik, çünkü seninle bebeklik arkadaşıydık.. Başım sıkıştığında, dertlendiğimde, hep seni buldum yanımda.. İçinden çıkamayacağımı sandığım dertlerim, seninle daha bir kolaylaştı, çekilir oldu, hatta çözüm buldu. Her doğum günümde ilk arayan arkadaşım sendin, seni de ilk arayan ben.. Ortaköy sefalarımız, yaz anılarımız, sırlarımız, hayal kırıklıklarımız, sevinçlerimiz, neşelerimiz, üzüntülerimiz.. Sen; yol göstericim, dert ortağım, neşe kaynağımdın.. Yanında en rahat olduğum arkadaşım kesinlikle sendin. “İyi ki var” dediğimdin, arkadaş, hatta dosttan da öte, kardeşimdin.. Ve hala da öylesin, kardeşimsin.. İyi ki seni tanıdım Yeliz’cim; iyi ki bunca yılı paylaştık seninle.. Seni çok seviyorum. Rahat uyu, bir gün buluşacağız ve ben eminim, orada da buradaki gibi gerçek dost, kardeş olacağız..

Özlem İplikçioğlu

Bağ Yağları San. ve Tic. T.A.Ş.
1520 Sok. No:36 PK:15
Alsancak / İZMİR
0 232 463 88 68 (dah:44)
ozlem@bagyaglari.com
http://www.bagyaglari.com/

Mehmet K. Dostay - 14 Mayis 2007

Sözcükler yetmez ki böylesine erken gidişinin ardından seni anlatmaya!
Nice güzellikler vardı daha yaşama katacağın,
bir şeyler daha yarım kaldı işte.
Eksikliğini hep duyacağız içimizde..., güle güle arkadaşım, güle güle...

Mehmet K. Dostay

Dilek Topaloglu - 13 Mayis 2007

SEVGILI ASUTAY, KOKCU, ENGUR AILELERI;
Sevgili Deniz ve Guniz;
Aci haberi iki gun once nette ogrendim ve verilen telefon numarasiyla sizlere ugrasmak istedim ama aradigimda kimseye ulasamadim sanirim evde kimse yoktu. Acinizi paylasir, sizlere Allahtan sabirlar dilerim.
Sevgilerimle...
Dilek TOPALOGLU

Kevser Altuntas - 11 Mayis 2007

Lutfen bunun saka oldugunu soyleyýn. Cok uzgunum.

Betul Ayangil SIMSEK - 11 Mayis 07

Canımdı o benim,
Hayatta sahip olduğum tek dostumdu. Arkadaşım değil dostum. Tek sırdaşım. Gerçek dostum. Tüm hisleri gerçekti. Gülümseyişi de ağlayışı da. Yelizde sahte hiçbir duygu barınmazdı, barınamazdı asla. Dudaklarından yalan hiçbir söz dökülemezdi. Lise sıralarından beri birlikteydik biz. Dile kolay yaklaşık 13 sene oldu. Öyle çok şey var ki anlatacak. Ama anılar anlatmakla yaşanmıyor, hafızamızdaki yeri öyle derin ve belirginki zaten unutmakta mümkün değil. Çok arkadaşımız vardı lise yıllarında görüştüğümüz ikimizin de, hatta Yeliz’in daha çok vardı, ben onu kıskanırdım ben en yakın arkadaşınım diğerlerine vakit ayırma bu kadar diye. Yok İzmirdeki arkadaşları, yok penfriend’leri falan. Arkadaşları onun için hep çok önemliydi. Kimseyi ayırt etmezdi. Öyle hakkaniyetli davranırdı ki herkese. Şaşırır kalırdım. O günlerde kıskandığım bu huyunu şimdi çok takdir ediyorum. İnsan büyüdükçe anlıyor.Bir sürü seveninin olması öyle doğalki senin Yeliz. Sıkılmaz herkesin derdini dinler, saatlerce mektuplar yazar asla üşenmez.Kimsenin kalbini kırmaz. Yelizim benim, telefonlarda mektuplarda harcadığımız saatleri keşke karşı karşıya oturup harcasaydık. Tek üzüntüm bu. Birlikte daha fazla vakit geçirememiş olmamız. Bende yerin o kadar büyük ki. Kredin ise sonsuz. Hep çocuklarımız olmasını hayal ederdik, isimlerini birlikte koymayı. Bir tarih belirleyip o tarihte nerde olursak olalım buluşmayı. Hiçbirini yapamadık. Sen bu kadar erken gitmeseydin yapardık mutlaka. Keşke gitmeseydin be güzelim. Ben sensiz öyle yalnız kaldım ki. Öyle kimsesiz. Öyle çaresiz. Ama sana söz, yaşadığım her şeyi, her önemli ayrıntıyı sana yazacağım. Yine ilk olarak seninle paylaşacağım. Her zaman yaptığım gibi.

Seni çok seviyorum.

Betül Ayangil ŞİMŞEK

Öznur Tunçelli - 08 Mayıs 2007

Sayın Asutay & Kökcü ailesi,
10. yılımı doldurduğum Bilkent üniversitesinde zaman zaman beni çok sarsan ve üzen olaylarla karşılaştım.. en zoru da galiba Yeliz'in ölüm haberini almak oldu.. Yeliz mezuniyetinden sonra bile benle irtibat halinde olan.. çok saygılı hanımefendi bir öğrencimdi.. üzgünüm çok..

Sizlere başsağlığı diliyor, acınızı paylaşıyorum.

Öznur Tunçelli
UTIYO staj koordinatörü

Nihat Kurt - 08 Mayıs 2007

Sevgili Yeliz…

Arkadaşım, barışımın kuzeni benim Merit'ten mesai arkadaşım...

Hiç beklemediğim hiç ummadığım bir haberle nasılda sarstın bizleri...

aklım almıyor inan. Hani hiç te yakışmadı sana hiç te uymadı aydınlık yüzüne...Bir kere dahi göremediğim o çatıklığını kaşlarının ve nasıl yakıştırılır ki bu sana…

Yaz geldi, ... Ağustos,

''Barışa selam söyleyeyim mi ? Nihat İzmir’e gidiyorum'' mu duymamak...

Bu yaz…

... söyleme Yeliz söyleme ben söylerim bu yaptığından sonra…

Güniz Engür - 08 Mayıs 2007

‘İşte benim küçük minnoşum’ diye tanıştırmıştı ablan seni bana.

O güzel gülen yüzünü ve öpülesi gamzelerini o kadar doğru tanımlıyordu ki ‘minnoş’ sözcüğü!

Daha ilk baştan ikimiz de hiç sevemedik ‘Enişte’ lafını. ‘Güniz abi’ ydi bizim favorimiz. Çünkü ben senin abin, sen de benim küçük kız kardeşim oluvermiştin.

Yeliz’ciğim, biz sana başkalarının hayata dair söyledikleri büyük lafları aktarmaya çabalarken, senden öğreneceğimiz ne çok şey varmış meğer. Sen bizlere hayatta karşılaştığımız tüm zorluklara tebessümle de cevap verilebileceğini, en basit şeylerden bile haz alınabileceğini, istersek kendi yarattığımız dünyada ‘mutlu’ olabileceğimizi ve hayatta tek gerçeğin ‘sevgi’ olduğunu gösterdin.

Şimdi ben gökyüzüne baktığımda, hep bana gülümseyen o güzel melek yüzünü görüyorum. O yumuşacık, çocuksu sesinle ‘ Merak etmeyin, ben burada yarattığım dünyada da çok mutluyum’ dercesine…

Yeliz’ciğim, ben de sana senin bize yolladığın gibi, sevgimi içine akıttığım 'pembe papatyalar' yolluyorum bu dünyadan…

Nur içinde yat!

Seni her zaman sevecek, hiçbir zaman unutmayacak ve kalbinde yaşatacak olan Güniz abin…

Guniz Engur

Vesile Zorlu - 07 Mayıs 2007

YELİZ le İren hastanesinde tanıştık. Çok kısa süren iş arkadaşlığımız olmasına rağmen yakınlığı samimiyeti ve yardımlarını asla unutamam.

Bu kadar hayat dolu bir insanın aramızdan zamansız ayrılışı Tüm sevenleri gibi beni de çok üzdü. Başta eşi olmak üzere kederli ailesine sabırlar diliyorum.

Mekanın cennet olsun YELİZ ASUTAY...

VESİLE ZORLU.

Muazzez Sessevmez ve Eşi - 07 Mayıs 2007

Selam değerli insan...
Yeliz Asutay'ın acı kaybından duydugunuz acıyı paylasır ve merhume Yelize kabrinin cennet olmasını dilerim. Duydugumuzda sok gecirdigimiz acı haberle siz yakınlara sabırlar dilerim. Daha önce kısada olsa mesai beraberligimiz oldugu nazik insan Yelize siz aileside kabul ederse internet üzerinden yayın yapan radyomuzdan tüm dostlarını aynı gece bir araya getirmek amacıyla radyomuzda anma gecesi düzenleyebilirim. Sevdigi sarkılar ve resimlerinden olusan slayt gösterisi tüm dostlar evlerinden Yelizimizi resimlerini görerek ona sevdigi eserleri armagan edip böyle bir geceye sizlerin destegi ile hazırım.
İren Hastanesinden
Muazzez Sessevmez ve esi

Umut Dostay - 07 Mayıs 2007

GAMZELİM
Nereden ve nasıl başlayacağımı bilemiyorum….
İnce ruhlum, güzel gamzelim…
Hem arkadaşım, hem kardeşim…
Nüfus sayım memuruna evde misafir yok diyip,
Adamın şaşkın bakışlarına anlam veremediğimiz evimizin üçüncü kızı…
Hayali kafemin, hayallerimin ortağı…
Memleketimin gelini…
Oğlumu dizlerinde ilk sallayan melek
İnanmak gelmiyor içimden,
Kabullenmesi çok zor.
Her yer anılarla dolu.
Buzdolabımın üstünde duran doğumgünü kartı, salonumda ellerinle yaptığın tepsi
Albümde gülüşen fotoğraflar…
İnce ruhlum, güzel gamzelim
Hepimiz seni çok özleyeceğiz…
Umut Dostay

Osman Urfalıoglu - 07 Mayıs 2007

Vefat haberini annemden aldığım zaman üzüldüm.Yeliz:tatlı,konuşkan bir insandı benim tanıdığım kadarıyle. Geride kalanların başı sağ olsun. Kendisine Allahtan rahmet diliyorum.
Osman Urfalıoglu

Ülkü Gürman - 06 Mayıs 2007

Bilkentli yıllarda hafta sonlarında kapı zili çalındığında karşımızda iki güzel gamzeli YELİZ....Cep telefonu durmadan çalar, okul arkadaşlarının her türlü sıkıntı ve sevinçlerine ortak olurdu...Sevecen yapısı, gamzeli gülüşü gönlümüzden asla silinmeyecek.....

Nur içinde yat.

ÜLKÜ GÜRMAN
06/MAYIS / 2007 ANKARA

Muazzez Sessevmez - 06 Mayıs 2007

Değerli dostumuz Yeliz Asutay'in vefat haberini tesadüfen internetten ögrendik. Bizlere bayrampaşa İREN hastanesinde sevgiyle actığı sıcacık kollarının yokluğunu öğrenmek cok acı. Kederli ailesine ve tüm sevenlerine sabırlar diliyor, merhum Yelizimizin mekanı cennet olsun.

Sessevmez ailesi olarak acilarınızı paylaşıyoruz.

Muazzez Sessevmez

Yunus Sarıusta - 05 Mayıs 2007

Bir Varız, Biz Varız;
Güle güle en sevimli meslektaşım. İnsan biriktiren ademoğluydum ben. Umay katmıştı bize seni. Sende Damat Ferit'i. Ne kadar az zaman oldu ne kadar çok sene geçti tanışalı. Tüm mesleki ideallerimi, tüm insani ideallerimi anlayabilen ender insanlardandın. Sen olmadan da rahat yemek yiyemeyeceğim biliyorsun. Ne var ki senden başka çok da fazla insan anlamaz kötü servis yapan bir yerde yemek yemenin sancısını. Bir yerimiz olsun çok istemiştik; layıkıyla yapılan yemekleri yaptığı işten keyif alan insanların sunacağı. Ben bunu yapmayı hep düşündüm, bunu yapabileceğim tanıdığım yegane meslektaşımı kaybettim. Herkesin yüreğinde başka bir tarafın kalmış. İnsanlığın içinin gülen yüzü öncelilikle. Bende kalan bu. Bu bile ağır geliyorken dostluğunu anlatamadım.
Güle güle.
Yunus Sarıusta

Necdet Yılmaz - 05 Mayıs 2007

Sevgili Yeliz,
Basta ailen olmak uzere sevenlerini aci icinde birakip cok erken ayrildin aramizdan.Tek tesellimiz mekaninin cennet olmasi sonsuzlukta.
necdet

Hakan Arıcı - 05 Mayıs 2007

HAYATTA SAHIP OLUNABICEK YEGANE DOSTUM, KARDESIM YELIZ
Seninle bir dakika şarkısındaki gibiydi seninle yaşanılan günler.Dürüstlük, sadelik, duygusallık, iyimserliktin hep sen.Şimdi kimle konusup yok edicegiz biz acilarımızı, kimle ileriye bakarak güzel hayaller kurup umutlanıcağız biz.Benim icin ulu bir çınardın sevgili arkadasim altında saklanabiliceğim, hülyalara dalıp gidebileceğim, dertlerimden sıkıntılarımdan sıyrılıp kacabiliceğim.Sıkıntılı günlerinde yanında olamadığımdan dolayı seninle acılarını paylaşamadığımdan dolayı özür dilerim arkadasım.Ama asla seni unutmayacağız ve daima yerleşmiş olan gönülerimizde seni yaşatacağız benim yegane arkadaşım.Bütün yolu sevgiden dostluktan gerçek arkadaşlıktan yolu geçenlerin başı sağolsun.Çok büyük aynı zamanda değerli biriydin ruhun şaad olsun toprağın ve rahmetin bol olsun sevgili çınarım.
HAKAN ARICI

Timsal Unsal - 05 Mayıs 2007

Seninle tanışmadan cok önce tanıdım seni. Sevgili ablandan.
Ve bir gece tanıştık. Tatlı tatlı ablana şımarıyordun. Sende dikkatimi ceken ilk şey yüzündeki ısık ve guzel gulumsemendi. Aranizdaki sevginin kocamanligini gormemek mumkun degildi. Sen Deniz'le tüm sohbetlerimizde, her an yanimizda olmasan da oraciktaydin. Ve seni o kadar iyi taniyorum ki...Ve sen hep hepimizin yanıbaşinda olacaksin. Hep hepimizin sevgili kizi, kardeşi, eşi, gelini, kuzeni, arkadaşi, dostu...Doğayi ve hayvanlari cok sevdigini biliyorum. Ve bilirsin dogadaki en guzel, en degerli, en gözünün icine baktigimiz cicekler cok nazli acarlar ve tüm guzelliklerini kisa bir sürede sergiler ve solarlar. Muhtesem bir doga olayidir bu. Ve biz o cicegin guzelligini anlatir dururuz gormeyenlere.Yüzündeki ve ruhundaki ışığı seni tüm sevenlere soluk alip verdikleri sürece biraktiğina inaniyorum.Seni acan her cicekte, filizlenen her fidanda, kuyrugunu keyifle sallayan her köpekte, güneşin altinda mırıl mırıl keyifle yatan her kedide, sevgiyle karisina, sevgilisine sarilmiş bir eşde, her anne, babada, kardeşi için çilginca endişelenmiş bir ablada, kahkahalarla gülen insanlarda, güzel bir şarkıda, güzel bir filmde, sergide, havada yani güzel olan herşeyde sen yanibaşimizda olacaksin.
Timsal Ünsal

Umay Karlıbel - 04 Mayıs 2007

Hala inanmakta ve kabullenmekte çok zorlanıyorum... Yeliz'e dair söylenecek o kadar çok şey varki nereden başlayacağımı bilmiyorum tanışmamız dahil her şey özeldi... Yeliz'i anlat deseler saatlerce anlatırım o kadar çok an ve anı var ki komik, acı, tatlı bunca yıl söylenen her söz... ben tarif edemeyeceğim kadar çok seviyorum Yeliz'i... hani birbirimize kızdığımız zamanlar da dahi bilirdim bilirdi bu dostluğun özel olduğunu. Çok bencilce belki ama sadece onu çok özleyeceğimi düşünüyorum aklıma başka bir şey gelmiyor içim acıyor. Bugüne kadar kimseye bir şey söyleyemedim çevremdekilere dile getirirsem bu kaybı, biraz daha gerçek olacak... hani söylemezsem Yeliz istanbul'da Doğan'la birlikte gibi gelecek... ne bileyim temmuzda Türkiye'ye dönünce görüşeceğiz sanki... Herneyse söylenebilecek hiç bir söz kafi gelmeyecek ne acımı ne kaybımı tarif edemeyeceğim. Gerek yok da zaten o hayatına dokunduğu herkesi bir şekilde derinden etkiledi hepimizde eminim ki izler bıraktı ... Sadece ne hissettiğimi yazmak istedim...
Yeliz'imi çok özleyeceğim ...

Not: Yanımda sadece bu fotoğraf var. 2007 Şubat tatili Kadıköyde buluştuk yıllar sonra aynı şehirde aynı anda bulunmayı başardığımız için mutluyduk, sadece 2 günde istanbul'daki herkesi görme çabam nedeniyle istediğimizden daha az görüşebilmiştik, onun burukluğu vardı üzerimizde Kadıköy, Beyoğlu, Fransız Sokağı güzel bir gündü planlar yaptık, güldük, dertleştik... Temmuzda buluşacaktık bu sefer günlerimi ayıracaktım rahat rahat takılacaktık birlikte ...

Yeliz'im canım...
Bana salemus diyen ilk insan hatta bana salemus adını takan hatun kişi... iyi günümde de kötü günümde de yanımda olan gamzeli güzel, bugün öğrendim ki yıldızların yanında yerini almışsın, bu aptal hayatımı çekilir kılan nadir insanlardan birisisin ve artık yanımda olmayacağın fikrine kendimi alıştırmam lazım... artık yoksun... sensiz hiç bir şey eskisi gibi olmayacak ve biliyorum ki seni; "dostumu" çok özleyeceğim ruhun şad olsun bebeğim...
Şairin dediği gibi aylardan en acımasızı nisandır ve bugün bunu iliklerimde hissediyorum... seni seviyorum...
Not: Babam ve diğerleri gittiğin yerde sana iyi bakacaktır...
çok özleyeceğim seni
ve seni tanıdığım için seni hayatıma soktuğu için eğer bir tanrı varsa ona minnettarım ...
29 Nisan 2007

Kutay & Koray Ozdogru - 04 Mayıs 2007

Onemli olaylar, uzuntulu gunler, cok sevincli gunler....onlar yasandiklari gun iyi anlasilamazlar, yildiz gibi kayip giderler...ama kayan yildizin, yanan kulleri; goruntuleri gibi kaybolmazlar, dunyaya geri donerler, yere duserler. is simdi o kullere bakiyorum... Ruzgar durulduktan sonra, herkesi daha iyi hissediyorum en onemlisi kendimi daha iyi dinliyorum...Birdaha geri gelmiyecek olsanda biricik kuzenim...seni seviyorum..unutulmicaksin..kalbini istemeden kirdiysam cok ozur dilerim. Bilemezdik ki boyle olacagini, kimse bilmiyordu...
Hoscakal tekrar..
Kutay && Koray

Fatma-Yakup Güven - 03 mayıs 2007

'sen bizim evimizin kızıydın. bizim için çok değerlisin.
güler yüzün, samimiyetin, candanlığınla evimizin neşe
kaynağıydın. nur içinde yat. bizim güzel kızımız.'

Işıl Güven-Antalya - 03 mayıs 2007

'yelizcim,
yıllar var seninle görüşmeyeli. keşke bu kadar kopmasaydık.
ama hayat herkesi bir yerlere alıp götürüyor işte. Canım hep gülen yüzün, gamzelerin hiç gözümün önünden gitmiyor. İyiki seni tanımışım. Nur içinde yat. Tüm dualarım seninle.

Avniye Tansuğ - 02 Mayıs 2007 Çarşamba

"Hayat akıp giderken, hayatı sizlerle birlikte yakalamak için..." demiş blogunun gerekçesi olarak... Yakalayamadık...
Şimdi bu hepimizi şoka sokan gidişin ardından avuntu ararken aklımıza Yeliz'in adına "7 Ağaç Ormanları"nda bir koru başlatmak geldi. Aynı koruya ağaç dikmek isteyebilecek arkadaş ve dostları için:
Cekül 7 Ağaç Ormanları-"Anı"

Aysun - 02 Mayıs 2007 Çarşamba 19:11

'evet evet seni tanıyorum Bilkent Üniversitesi koridorlarından ve biliyormusun seni gülerken hatırlıyorum ve diyorum ki tanrı iyileri daha çok severmiş ve onları yanında istermiş. ve bence en iyi ne anlatır biliyormusun bu durumu....YOLUN AÇIK OLSUN.'

Hande Erbil - 28 Nisan 2007 Cumartesi 14:55

‘seni hiç unutmayacagım.. küçük kardeşim..’