Ne denilebilir ki...Dünyanın en usta şairleri şiirler yazsa beğenirmiyim acaba, ya da en usta yazarlar hikayenizi kaleme alsa yeterli gelir mi...söylenen sözler yapılan konuşmalar o kadar yetersiz ve sahte geliyor ki sizi anlatmaya...dünyanın en harikulade mekanı bile, cennet bahçelerinin bir minicik çiçeğiyle boy ölçüşemez, bunları biliyoruz. Allahım sizi bizden çok sevdi tertemiz aldı götürdü...ama nihayetinde bizde insanız zayıfız...düşüncelerimiz hislerimiz acı dolu yüreğimiz var. İnsan dayanamıyor ki keşke demeden duramıyor...30 yaş nedir ki...bebeklerimizi büyütüp, yaşlanıp, nene olucaktık, çenemiz düşecekti...beyazlanan saçlarımızı boyayıp ahh gençliğimiz diyecektik...erkekleri erkenden yatırıp dedikodularını yapıcaktık sabahlara kadar güle oynaya... ne çok hayalimiz vardı daha yaşanacak nice zamanlar nice paylaşımlarımız olacaktı...hep di'li geçmiş zamanlı konuşmalar keşkeler kaldı sizden geriye...
Yine de kısacık hayatlarınıza cıvıl cıvıl dopdolu anıları sığdırdınız ikiniz... iki renkli insan...aşklar yaşadınız fırtınalı...okuma hevesine düştünüz, evlendiniz sonra da bebek aşkı düştü yüreklerinize...ileri bir tarih belirleyip nerde olursanız olun buluşma sözü veriyordunuz birbirinize... kim bilebilirdi ki orada buluşacağınızı...iki güsel melek ablam aklımızın eremediği güzellikte, sonsuz zamanın olduğu cennet bahçelerindesiniz şu an... bebişlerinizi orda büyütüyorsunuz...biz ise kendimize ağlıyoruz sizsiz yapayalnız kaldık bu 2 günlük yalan dünya da diye... kıyamadık, yakıştıramadık, kabul edemedik hala sizin bu erken gidişinizi... haberdarsınız bizim herşeyimizden biliyorum göremesekte dokunamasakta size yüreklerimizdesiniz bizimlesiniz hissedebiliyorum... tarif edilemeyecek kadar çok seviliyor ve özleniyorsunuz... zaman çabuk geçsin kavuşmak yakın olsun... Bugün bu dünyadan sana sevgi kabarcıkları gönderiliyor Yeliz ablacım senin günün gamze gamze bir gülüver oralardan seni sevenlere...Herkesi sevgiyle kucaklıyorum...
Seçil Ayangil Ketenci
yelizimiz
